ترنس پی‌آرکی ممکن است پس از بررسی تخصصی برای اصلاح برخی موارد نزدیک‌بینی، دوربینی و آستیگماتیسم مورد استفاده قرار گیرد. انتخاب این روش به شماره چشم، شکل و ضخامت قرنیه و وضعیت عمومی چشم بستگی دارد.

هر دو روش از جراحی‌های سطحی اصلاح بینایی هستند و فلپ قرنیه در آن‌ها ایجاد نمی‌شود. یکی از تفاوت‌های مهم به نحوه آماده‌سازی لایه سطحی قرنیه مربوط است؛ در ترنس پی‌آرکی بخش بیشتری از این مرحله با لیزر انجام می‌شود.

ثبات شماره چشم، وضعیت سطح چشم، ضخامت و شکل قرنیه و نبود برخی بیماری‌های چشمی از عواملی هستند که پیش از جراحی بررسی می‌شوند. مناسب بودن ترنس پی‌آرکی برای هر فرد باید پس از معاینه تخصصی تعیین شود.

چون سطح قرنیه نیاز به ترمیم دارد، در روزهای ابتدایی ممکن است تاری دید، اشک‌ریزش، حساسیت به نور یا احساس ناراحتی ایجاد شود. کیفیت دید معمولاً به‌تدریج و همراه با ترمیم قرنیه بهتر می‌شود.

مصرف منظم قطره‌های تجویز‌شده، خودداری از مالش چشم، رعایت نکات بهداشتی، محافظت در برابر نور شدید و مراجعه در زمان‌های تعیین‌شده برای بررسی روند ترمیم از مراقبت‌های مهم بعد از جراحی است.

هدف از جراحی ترنس پی‌آرکی، اصلاح عیب انکساری و کاهش وابستگی به عینک یا لنز تماسی است. میزان و سرعت بهبود دید در افراد مختلف متفاوت بوده و به شرایط اولیه چشم و روند ترمیم بستگی دارد.